Evvel zaman içinde
Masalların birinde
Bir dev yaşarmış
Kaf dağının dibinde

Hiç şakaya gelmez
Namerde aman vermez
Garibana zulm etmez
Yaşarmış kendi halinde

Dev tabi dev olunca
Zulme karşı durunca
Zalimi yere vurunca
Yer etmiÅŸ masal ilinde

Sonra bir gün yağmur susmuş
Toprak yeşiline küsmüş
BaykuÅŸlar mekan tutmuÅŸ
Göç görünmüş bizim deve

Gece gündüz dere tepe
Ulaşmış bir cennete
Adı güzel Anadolu
Yurt olurmu herkese

Dur etmiÅŸ Malazgirt'te
Bir istemiÅŸ dev soyundan
Her bire bin yiÄŸit
Şehit vermiş öz kanından

Yıllar ..Yıllar geçsede
Düşman bitti densede
Her gaflette ensede
Åžamar yemiÅŸ bizim dev

En kepaze dününde
En karanlık gününde
Her çıkmazın sonunda
Atatürk'tür bizim dev.